Sjálfstæði, takk – öll mánaðarmót

Rúmlega helmingur heimila getur ekki borgað alla reikningana sína um hver mánaðarmót samkvæmt fréttum dagsins.

Launin okkar eru í krónum og það er frábært skv. nóbelsverðlaunahöfum í hagfræði frá því í gær, því þannig var mjög auðvelt að lækka þau.(rosa gott skv. þeim)

Við erum ein þjóða í Evrópu með verðtryggingu á lánunum okkar.(sem hagfræðingarnir í gær vissu ekki allir um)

Matur á Íslandi er sérstaklega dýr.

Unga fólkið vill búa, starfa og læra í ESB.  Það langar ekki að verða bændur eða sjómenn enda störfum að fækka þar ekki fjölga. Gott og vel, hér var hrun – ríkissjóður er að batna. En við eigum langt í land. Og þrátt fyrir erfiðleika í Evrópu upp á síðkastið þá er enn himin og haf á milli okkar og ESB ríkjanna.

Nú mala menn um að við megum alls ekki ganga í ESB því þá missum við ,,sjálfstæðið“!?

Ég veit ekki með ykkur en ég upplifi mig ekkert sérstaklega sjálfstæða þegar ég á ekki fyrir reikningunum mínum í lok hvers mánaðar.

Efast um að hér verði hægt að búa og nýta menntun sína ef engin lausn finnst á því að laða hingað erlendar fjárfestingar sem liggja nánast niðri vegna gjaldeyrishaftanna og þeirra staðreyndar að enginn vill eiga viðskipti með myntina okkar.

Ég upplifi mig heldur ekkert sérlega sjálfstæða þegar ég kaupi í matinni og svitna við kassann þegar ég sé hvað matarinnkaupin kosta.

Né heldur þegar ég heyri hvað bekkjafélagar mínir úr náminu í Hollandi eru með í laun.

Eða þegar mig dreymir um að komast í sumarfrí með fjölskylduna til sólarlanda og átta mig á því að það kostar annan handlegginn, því slíkt er jú selt í útlenskum peningum sem krónurnar mínar hafa ekki efni á.

Þessi seðill dugar fyrir einni samfellu handa 1 árs barni í sænskri barnafataverslun

Þegar ég átta mig á því að Legó lestin sem mig langar að gefa syni mínum í jólagjöf kostar 60 þúsund, ekki séns! Eða þegar ég áttaði mig á því að ein  barnasamfella í stærð 92 kostar 4590.-!

Ég hef ekki efni á meiru ,,sjálfstæði“ í skilgreiningu Nei-sinna.  Evrópusambandsaðild er líklegust allra leiða til framtíðar (ef einhverjar aðrar eru) til að koma okkur í þann stöðugleika sem flest okkar dreymir um. Hvert heimili mun ekki eignast skemmtisnekkjur og neyta kampavíns og kavíar í öll mál,  en það mun tryggja að minnsta kosti lægri vexti, enga verðtryggingu og lægri matvælaverð í krafti aukinnar samkeppni. Og launin okkur munu ekki rýrna eins og þau gerðu með krónunni.

Það er sjálfstæði í lagi – öll mánaðarmót.

Mörg heimili í vandræðum

Sjálfstæðir bændur

Fyrir ári síðan sagði ritstjóri Bændablaðsins starfi sínu lausu - það vakti athygli margra og í janúar sagði hann frá ástæðunni - „Það var beinlínis gerð sú krafa til okkar að við værum komnir í stríð gegn Evrópusambandinu og finna allt neikvætt um það,“ um þetta má lesa í umfjöllun á DV.is.

Nú stígur formaður Bændasamtakanna fram og segist vilja ,,opinskáar umræður" um Evrópusambandið en bætir svo við að ef við göngum inn þá jafngildi það starfslokasamningi við bændur hér á landi.  Sami formaður sagði fyrir skömmu að tollavernd héldi matvælaverði niðri hér á landi?!

Nú er heilmargt athugavert við allt þetta, ritskoðun er auðvitað mjög ólýðræðisleg og verst þykir mér að vera að ritskoða ofan í eigin stétt og sýna þannig hroka í garð eigin félagsmanna að treysta þeim ekki til að taka upplýsta ákvörðun - en þiggja samt laun frá þeim og látast vera í forystu fyrir þeirra hag!   Því eins og margir vita ratar Bændablaðið, sem gefið er út í þúsundum eintaka, til flestra bænda ólíkt öðrum dagblöðum því hvorki Fréttablaðið né Fréttatíminn er dreift í sveitir landsins.  - og Mogginn er eins og hann er.

Varðandi þetta að aðild að ESB sé dauði bændastéttarinnar á Íslandi þá er þessir spádómar hvergi staðfestir nema í þeirra eigin gögnum.  Það hefur hins vegar verið bent á að mögulega verði niðurfelling útflutningstolla í kjölfar aðildar - til þess að lambakjötsframleiðendur geti hafið stórsókn og gæti aukið framleiðslu.  Það er hins vegar satt  að líklega fari alifuglaræktendur og svínabændur ekki koma vel út úr aðild, en þeir aðilar eru bæði mjög fáir og flestir ekki rómantískir bændur eins og við þekkjum þá felst - heldur verksmiðjur.

Nú við þetta má bæta að fæðuöryggi er ekki tryggt í landi þegar fóður er að miklu leiti flutt inn! - svo þau rök duga skammt.

Þá er það þetta með hagfræðina og verndatollana sem eiga að hafa lækkað verð á matvæli á Íslandi - í fyrsta lagi samræmist þetta ekki grun lögmálum heilbrigðrar rökhugsunar - tollar hindra samkeppni og stuðla að fákeppni, stundum einokun og halda verði uppi.  Auk þess sem það vita það allir sem kaupa inn - að matur er hreint ekki ódýr á Íslandi!!

Jæja - á morgun birtist grein í Bændablaðinu eftir Björn Sigurbjörnsson fyrrverandi ráðuneytisstjóra í Landbúnaðarráðuneytinu, sama grein og birtist í Fréttablaðinu fyrir skömmu - undir þessa grein var keypt auglýsingapláss sem kostaði tugi þúsunda. Þetta er greitt af Já Ísland - og okkur finnst það blóðugt því ekki viljum við styrkja samtök sem haga sér svona - en þar sem margoft hefur verið reynt að fá greinar birtar í blaðinu um Evrópusambandið en sjaldnast fengið.  Þá ákváðum því að það væri mikilvægara að reyna ná athygli bænda og vonast til þess að þeir hugsi málið með opnu hug eins og er í raun inntak greinar Björns, því aðild Íslands að ESB gæti nefnilega verið til auka hag þeirra.

Gleymum því heldur ekki að allir kostirnir sem fylgja aðild eins og lægri vextir - og lægra matvælaverð koma bændum líka til góða!

En nú skiptir mestu máli að sjálfstæðir bændur leggi sitt eigið mat á hvar framtíðarhagsmunir þeirra liggja - en láti ekki Bændahallarmenn ritskoða ofaní sig ,,réttu" skoðunina - því ef aðild að Evrópusambandinu er svo hræðileg myndi raunverulega opinská umræða í Bændablaðinu ekki leiða það þá sjálfkrafa í ljós?

Halló!

Hér hef ég ekki bloggað síðan í október árið 2008 - ástæðan er augljós en okkur Davíð semur ákaflega illa. Við þekkjumst að vísu ekki neitt en svona er það nú samt.

Nú finnst mér hins vegar einsleitnin á blog.is vera orðin síka að ég sé mér varla fært annað en að auka dálítið við fjölbreytninni.  Það má því búast við nokkuð örum bloggfærslum hér á bæ á næstunni með frjálsum stíl.

 Þangað til - gleðilegan þjóðhátíðardag!

Takk fyrir mig og bless

Kæru Moggabloggara nágrannar og blogglesendur, ég þakka samfylgdina og skemmtileg skoðanaskipti síðustu árin. Ég er flutt í annað nágrenni og bið ykkur endilega að líta við, sem oftast á bryndisisfold.eyjan.is

Ég mun að sjálfsögðu kíkja við hjá ykkur á hverjum degi.

Plís, Davíð hættu, plís

Egill Helgason spyr hvort við viljum hafa Davíð Oddson með okkur í hinn nýja heim - en biður fólk um leið að fara ekki að ,,plís" fara ekki að rífast um manninn. Ég hef einu sinni hitt manninn umrædda, ég var tíu ára og hann var borgarstjóri. Ég var að renna mér á hjólabretti fyrir utan stjórnarráðið - við ræddum um tæknilegar útfærslur á snúningum á brettinu, ég bauð honum að prófa, hann þáði ekki.

Í dag er ég 31 árs og Davíð Oddson er einhverra hluta vegna enn stjórnandi í þessu samfélagi. Sama hvað ég geri og nú eða hvar í heiminum sem ég er, þá virðist áhrifa hans alltaf gæta. Í raun hefur hann allt mitt líf verið sá sem stjórnar, ég hef aldrei kosið hann og í raun alltaf verið mjög ósammála honum - en þrátt fyrir það sit ég og fleiri upp með að hann ráði, sama hvað tautar og raular. 

Í dag reyndi hann að hvítþvo hendur sínar af hruni bankanna sem hann einkavæddi fyrir örfáum árum síðan, hann virðist ekki kannast við dauða nýfrjálshyggjunnar sem hann stóð fyrir að innleiða inn í íslenskt hagkerfi. 

Mér líður eins og asna - hversu mörg ár í viðbót af Davíð?   Mín kynslóð sem þekkir vart annað en að Davíð ráði, þarf heilsu sinnar og fjárhags síns vegna að komast undan oki þessa manns. 

Engum skal dyljast það að ég geri mér fullkomlega grein fyrir því að Davíð stjórnar ekki allri kreppunni eða er eina ástæðan fyrir henni- en jarðvegurinn sem hann skildi eftir sig er sú leðjan sem við sitjum föst í - ólíkt flestum öðrum þjóðum. 

Því óska ég eftir því fyrir mína kynslóð að Davíð sé gefið frí - plís, í fullri vinsemd, - en plís. 

 

 

Það sem öllu máli skiptir

Ég get ekki sagt að ég sé yfir mig hrifin af aðgerðum íslenskra stjórnvalda - en ég eins og flestir hef ekki hugmynd um hvað stóð þeim raunverulega til boða. Eina sem ég get gert er að vona að þeim hafi tekist að velja réttustu og hagkvæmustu leiðina fyrir þjóðina og ekki síst þjóðarbúið.

Það er eiginlega of auðvelt að benda á sökudólginn og kannski voðalega lítil hjálp í því til skamms tíma en til langs tíma verður að gera upp við þá sem stóðu að sjálfstökunni í bönkunum og þeim sem stóðu fyrir hinu dýrkeypta ótakmarkaða og eftirlitslausa frelsi bankanna. Sama hvað öllum áföllum erlendis líður - er vandinn líka heimatilbúinn. 

Það er lágmarks kurteisi við þjóðina sem greiðir nú jarðarfarakostnað nýfrjálshyggjunnar. 

Ég verð þó að segja að þau Geir, Jóhanna og Björgvin hafa þó sýnt ótrúlegt jafnaðargeð á erfiðum tímum og maður hefur aldrei fengið það á tilfinninguna að þau séu að missa vonina. Öllum hlýtur að vera ljós að þau eru að gera sitt allra besta í þessum erfiðu aðstæðum, hver svo sem niðurstaðan verður.

Fókusinn á að bjarga heimilunum skiptir mestu máli og mér sýnist sú stefna vera skýr með Jóhönnu í fararbroddi fyrir því - það skiptir öllu máli. 

 

 

 

Strákarnir stjórna - stelpurnar bíða úti

Íslenskt samfélag kristallast í fréttatímum helgarinnar, þegar reynt er að bjarga landinu frá þeirri krísu búið er að skapa okkur. Bæði vegna þess að ungir drengir hafa verið klappaðir upp til að stýra bönkunum á eins glæfralegan hátt og lög og reglur gera ráð fyrir. Hins vegar með lélegri einangraðri efnahagsstjórn síðustu ára þar sem stjórnvöld hafa lokað augunum fyrir þeirri staðreynd að við búum í alþjóðlegu efnahagskerfi hvort sem okkur líkar betur eða verr.

Á fundum í ráðherrabústaðnum mæta svo allir stærstu valdahópar landsins, bankastrákarnir, lífeyrissjóðsstjórnir, verkalýðsstjórnir, stjórnir Samtaka atvinnulífsins, ráðherrar, þingmenn o.sfv. Nánast allt karlar fyrir utan einstaka kvenkyns ráðherra. 

Fyrir utan stendur svo stór hópur fréttamanna - næstum allt konur. - táknrænt.

...kona spyr sig hvort þetta gæti hafa farið öðruvísi ef fleiri konur hefðu verið við völd! Hvort heldur sem er þá er vandinn jafnmikið á kostnað kvenna og karla -þó nær engin kona hafi komið að því að búa til vandann. 

jafnrétti.. einmitt.

 

Palin vann

Sarah Palin er öðruvísi, hún er með gamaldags íhaldssamar kúreka hugmyndir um stjórnmál en hún er ofurmjúk í framkomu en staðföst og virkar áræðanleg og hún kann að tala til fólksins. Hún er ein ,,af" fólkinu  -hokkímamma og gerir mikið úr því - ég held það virki.

Biden er gamall og mjög reyndur,réttsýnn en alveg týpískur DC stjórnmálamaður, ekkert nýtt, sama taktík og venjulega, hann á að vera voða ,,rough" og jafnvel mistækur - en hann virkar bara voða venjulegur - tekur voða lítið af sénsum. 

Ég myndi kjósa Biden hundrað sinnum í stað þess að kjósa Palin einu sinni - en ég spái því að hún skili meiru í formi atkvæða eftir þessar kappræður en Biden. 

Eftir vandræðaleg viðtöl við Palin undanfarið var því spáð að hún myndi vera eins og smábarn í samanburði við reynsluboltann Biden - hún stóðst prófið - hún er verðugur keppinautur Biden. 

p.s. ég hélt ekki út allar kappræðurnar.. 

Rúv.is

Hvað er í gangi með vef ríkismiðlana? á hann að vera niðri á meðan kreppan varir? Er það ekki hlutverk ríkismiðlanna að upplýsa þjóðina um ástand mála - aldrei fyrr hefur verið jafn áríðandi að fólk fái fréttir og núna. Þetta er algjört klúður að vera að endurgera vefinn núna - það skiptir engan nokkru máli hvernig vefurinn lítur út í dag.

 

 

 

Allt á hvolfi dagurinn

Mikið er ég fegin að degi fer senn að halla, það lítur þó ekkert út fyrir að þessari dramatík sé að ljúka því nú berast fréttir af sameiningu samkeppnisaðila ekki bara á fjölmiðlamarkaði heldur jafnvel á bankamarkaði líka. Við hrun á verðbréfamörkuðum í Bandaríkjunum komu upp spurningar um hvort hið frjálsa hagkerfi væri hreinlega að liða undir lok í því anarkíska umhverfi sem umliggur alþjóðaviðskipti - en því var svarað hratt og örugglega af öllum spekingum að svo væri ekki. Það þarf þó ekki að vera svo einfalt.

Hver hin raunverulega ástæða er, veit samt enginn, samsæriskenningar grassera bæði hér og erlendis um að einhverjir aðilar hafi ákveðið að koma hruni af stað og búa til snjóboltaáhrif sem skapa síðan tækifæri fyrir einhverja til að kaupa upp gjaldþrot á spottprís. Ég hef enga forsendur til að taka afstöðu til slíkra samsæriskenninga frekar en flestir aðrir og efast stórlega um að máttur einstakra manna sé slíkur. 

Hins vegar má spyrja sig hvort þeir siðlausu kaupréttasamningar sem gerðir hafa verið við fjölda bankamanna og viðskiptamanna síðustu árin sé ekki lýsandi fyrir þá brjálæðislega vanda sem þjóðin stendur frammi fyrir í dag - algerlega að henni forspurðri? Í ljósi dagsins í dag hljóta menn að skammast sín fyrir græðgina sem þjóðin stóð á haus út af þegar hver kaupréttasamningurinn rak annan - því nú er það þjóðarbúsins - sameiginlegur sjóður allra sem þarf að grípa einkabanka í fallinu. 

Eða er þetta allt saman fasteignahruni í BNA að kenna, krónunni og því að Seðlabankinn neitaði að vera lánsveitandi til þrautavara þegar bankarnir vildu? 

Eða er hreinlega hið kapítalíska módel sem við byggjum á flest lýðræðisríki í hinum Vestræna heimi að súpa seiðið af því að hafa ekki sett fjármálastofnunum skýrari reglur - og takmarkanir hins alþjóðlega viðskiptalífs sem þrífst á mismunandi reglum og getur ítrekað leitað skjóls í skattaparadísum þegar þeim hentar?

Það sem er alveg víst er að endurskoðun á því hvernig lýðræðissamfélög hafa sniðið sig að kapítalismanum verður skoðað ekki bara af stjórnmálamönnum heldur stjórnmálafræðingum í kjölfarið og ekki ólíklegt að nýjar kenningar um hvernig þessar tvær aðferðir við að byggja samfélög munu spretta fram. 

 En spurningarnar eru margar og ekki er útlit fyrir að til sé rétta svarið.